فروش پوست آهو, فرش پوست, حرز امام جواد, پالتو پوست کیف ...
   پرفروش ترين محصولات


   محصول تصادفي


0  تومان

   رهگيري سفارش
برای رهگیری کلیک کنید :
    تاریخچه چرم در ایران
 [ 18 /02 /1300] | بازديد : 29

تاریخچه چرم در ایران :

 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 ایرانیان با پیشینه سه هزار ساله، اولین و قدیمی ترین تولید کنندگان چرم در جهان هستند. آثار باستانی به جا مانده از دوران قبل از میلاد نشان دهنده این است که ایرانیان از حدود 1500 سال قبل از میلاد از پوست برای تهیه لباس، کفش و جنگ افزار استفاده می‌کردند ولی از 550 سال قبل از میلاد بود که از چرم برای لباس و زره نیز استفاده شد.

            وجود واژه‌هایی مانند ادیم، کیمخت، ساغری، تیماج، سختیان در زبان پارسی قبل از اسلام و همچنین وجود واژه های مرتبط با وسایل و ابزار های چرمی مانند سختک، کمربند، انگشتیان، مشک و ... در متون پهلوی نشان دهنده استفاده گسترده از چرم در ایران پیش از اسلام است. به نوشته ابن یمین ایرانیان باستان از پوست حیواناتی مانند" گاومیش و گاو و گوسفند برای نوشتن بر روی آن استفاده می‌کردند. ابن یمین در نوشته‌هایش  بر نوشتن فرمانهای داریوش بر روی چرم اشاره کرده است. بنابر برخی روایات اوستا را بر دوازده هزار قطعه پوست گاو نوشته بودند. همچنین پوست نوشته‌هایی که در اورامان کردستان یافت شده و در موزه بریتالنیا نگهداری می‌شود نشان دهنده استفاده از پوست برای نگارش در دوره اشکانیان است.
شاهنامه یکی از برترین اثرهای تاریخ ادبیات ایران است و مقدس ترین اشاره به چرم به قیام کاوه آهنگر علیه ظلم و ستم آژی دهاک(ضحاک) بر میگردد. در آن هنگام کاوه برای آن که مردم را علیه ضحاک بشوراند، پیش بند چرمی خود را بر سر چوبی کرد و آن را بالا گرفت تا مردم گرد او جمع شدند. سپس کاخ فرمانروای خونخوار را در هم کوبید و فریدون را بر تخت شاهی نشانید.
فریدون نیز پس از آنکه فرمان داد تا پاره چرم پیش بند کاوه را با دیباهای زرد و سرخ و بنفش آراستند و دُر و گوهر به آن افزودند، آن را درفش شاهی خواند و بدین سان " درفش کاویان " پدید آمد. نخستین رنگهای پرچم ایران زرد و سرخ و بنفش بود، بدون آنکه نشانه ای ویژه بر روی آن وجود داشته باشد. درفش کاویان صرفاً افسانه نبوده و به استناد تاریخ تا پیش از حمله اعراب به ایران، بویژه در زمان ساسانیان و هخامنشیان پرچم ملی و نظامی ایران را درفش کاویان می گفتند، هر چند این درفش کاویانی اساطیری نبوده است.
محمدبن جریر طبری در کتاب تاریخ خود به نام الامم و الملوک مینویسد: درفش کاویان از پوست پلنگ درست شده، به درازای دوازده ارش که اگر هر ارش را که فاصله بین نوک انگشتان دست تا بندگاه آرنج است 60 سانتی متر به حساب آوریم، تقریباٌ پنج متر عرض و هفت متر طول میشود. ابولحسن مسعودی در مروج اهب نیز به همین موضوع اشاره میکند. به روایت اکثر کتب تاریخی، درفش کاویان زمان ساسانیان از پوست شیر یا پلنگ ساخته شده بود، بدون آنکه نقش جانوری بر روی آن باشد.
 قدمت استفاده از چرم در ایران به هزار و پانصد سال قبل از میلاد مسیح برمى گردد. یکى از مهم ترین استفاده این ماده نیز براى تولید کفش بوده است.
            علاوه بر کفش پوست حیوانات اهلی به عنوان لباس مورد استفاده قرار می گرفت. روپوش چرمی نیز توسط آهنگران مورد استفاده قرار می گرفت تا آنها را در برابر حرارت آهن گداخته محافظت نماید. لباس خاص چوپانان که در حال حاضر نیز به صورت سنتی تهیه می شود از هزاران سال پیش مورد استفاده اهالی ایران زمین قرار می گرفت. علت استفاده از این نوع لباس حتی در مناطق گرمسیر ایران، توانایی لباس چرمی در خنک نگه داشتن بدن در گرما و گرم نگه داشتن آن در سرما می باشد.
            حتی چرم در محصول سنتی و ارزشمند ایران یعنی فرش نیز مورد استفاده قرار می گرفت. از چرم جهت صاف نگه داشتن لبه های فرشها استفاده می شده و می شود.
            دباغی تا 50 سال گذشته به صورت سنتی صورت می گرفت. تا آنکه کارخانه های بزرگ و مدرن چرمسازی در مناطق مختلف کشور راه اندازی شدند.
 ﺑﺮاﺳﺎس ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎي ﺗﺎرﻳﺨﻲ، ﭘﻮﺳﺖ ﺣﻴﻮاﻧﺎت،ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭘﻮﺷﺶ اﻧﺴﺎن ﺑﻮده اﺳﺖ و ﺑﺸﺮ اوﻟﻴﻪ از زﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﭘﻲ ﺑﺮد  ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ از آن ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺑﺪن ﺧﻮد در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻄﺮ از ﺣﻴﻮاﻧﺎت وﺣﺸﻲ درﻧﺪه و ﺳﺎﻳﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﺧﺎرﺟﻲ و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺮﻣﺎ و ﮔﺮﻣﺎ و دﻳﮕﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﺪ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﭼﺮم ﺳﺮوﻛﺎر داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.ﺑﻪ ﮔﻔﺘﺔ دﻳﺮﻳﻨﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎن، اﺳﺘﻔﺎده از ﭘﻮﺳﺖ ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﭼﺮم در اﻳﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن زﻣﻴﻦ ﺑﻪﺑﻴﺶ از ﺳﻪ ﻫﺰار ﺳﺎل ﻗﺒﻞ ﺑﺎز ﻣﻲ ﮔﺮدد .
 وﻟﻲ ﺣﻀﻮر ﭼﺮم دراﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﺳﺎﻃﻴﺮي اﻳﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن ﺑﺎزﻫﻢ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺗﺮاﺳﺖ.
            تولید انواع پوست و چرم و نیز تجارت مرتبط با آن در دوره عباسی در سراسر قلمرو اسلامی پر رونق بود. استفاده از پوست حیوانات مختلف برای ساخت پوستین و قبضه شمشیر و آستر کفش و لباسهای زمستانی همچنین برای افسار و رکاب و مشک و همچنین جلدهای چرمی برای کتاب‌ها که به صورت ساده ای طلاکوب می‌شد, بعضی از مهم‌ترین کاربردهای چرم در این دوره است و گزارشهای فراوانی درباره تجارت پوست و چرم در این دوره در دست است که نشان دهنده رونق استفاده از چرم در این دوره می‌باشد.
            تجارت چرم و پوست پس از حمله مغول نیز پر رونق بود، مکاتبات خواجه رشید الدین گواه شهرت برخی شهرها مانند تبریز و شیراز در این دوره است. در دوره تیموری از چرم برای تجلید کتاب‌ها و ساخت جلدهای ضربی و سوخت استفاده بسیاری می‌شد به طوری که هنر سوخت علاوه بر جلد سازی به عنوان هنری تزیینی نیز در این دوره اهمیت پیداکرد .
 گزارشهای جهانگردان از دوره صفوی نشان دهنده رونق فراوان بازار چرم و فعالیتهای مرتبط با آن در این دوره است. کمپفر از کارگاههای سلطنتی و از کفش دوزخانه و پوستین دوزخانه سخن گفته است. معروفیت ساغری ایرانی در این دوره به حدی بود که شاردن معتقد است واژه شاگرن فرانسوی به معنی پوست خالدار مقتبس از کلمه ساغری می‌باشد. ساغری در دوره صفوی در تبریز تولید می‌شد و بیشتر در ساخت چکمه و کفش کاربرد داشت و همه درباریان از  این نوع کفشهای ساغری می‌پوشیدند.
            در دوره قاجار انواع چرم به مقدار زیاد در شهر های ایران تولید می‌شد. همدان در این دوره مرکز مهم تولید نوعی چرم معروف به چرم همدانی بود که از پوست گوسفند تهیه می‌شد؛ و در این دوره از جمله کارهایی که امیر کبیر در سال 1267 به نمایشگاه لندن فرستاد پوست بود. به علاوه در این دوره صادرات پوست و چرم از اغلب شهرهای ایران به روسیه و عثمانی و هند رونق بسیار داشت. علاوه بر همدان شهرهای تبریز و اصفهان نیز در تولید و صادرات چرم سهم بسزایی داشتند. در عین حال به علت مسایل شرعی تجارت چرمهایی که توسط غیر مسلمانان تولید می‌شد در دست ارمنیان بود.
            اولین کارخانه چرم سازی ایران در سال 1308 ش در شهر تبریز بنا شد و پس از آن در همدان، تهران، اصفهان و برخی شهرهای دیگر نیز کارخانه‌هایی تاسیس شد به طوری که در سال 1337 تعداد 22 کارخانه در ایران مشغول به کار بودند. از سال 1362 در اطراف شهرهایی که از قدیم در تولید چرم فعال بودند مانند تهران وتبریز و مشهد، شهرکهای صنعتی تولید این کالا راه اندازی شد که نام  چرم شهر را بر این شهرک‌ها نهادند که وجود این شهرهای صنعتی به افزایش تولید چرم و کیفیت آن کمک شایانی نموده است به طوری که امروزه فقط در شهر تبریز سالانه 2,500,000 جلدچرم تولیدمی شود .
اﻣﺮوزه در ﺟﻬﺎن ﺗﺠﺎرت اﻧﻮاع ﭘﻮﺳﺖ و ﭼﺮم، ﺑﺨﺸﻲ از ﺗﺠﺎرت ﻣﻴﺎن ﻣﻠﻞ را ﺗﺸﻜﻴﻞﻣﻲ دﻫﺪ و ﺑﺎ ارﺗﻘﺎ داﻧﺶ ﻓﻨﻲ ﺑﻪ ﺗﺪرﻳﺞ از ﺗﺠﺎرت ﻣﺤﺼﻮﻻت دﺑﺎﻏﻲ ﻧﺸﺪه ﭘﻮﺳﺖ ﻛﻪ ارزش اﻓﺰوده ﻛﻤﺘﺮي دارد، ﻛﺎﺳته و بر ﻋﻜﺲ ﺗﺠﺎرت ﻣﺤﺼﻮﻻت دﺑﺎﻏﻲ ﺷﺪه روﻧﻖ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.
  ﻛﺸﻮرﻣﺎن اﻳﺮان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻳﻜﻲ از ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ و ﺑﺎﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺮﻳﻦ ﻛﺸﻮرﻫﺎي ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪه ﻓﺮآورده ﻫﺎي داﻣﻲ از ﺟﻤﻠﻪ ﭘﻮﺳﺖ، ﺳﺎﻻﻣﺒﻮر و ﭼﺮم ﺑﺎ وجﻮد در اﺧﺘﻴﺎر داﺷﺘﻦ ﻣﺮﻏﻮب ﺗﺮﻳﻦ ﭘﻮﺳﺖ ﺟﻬﺎن ﻛﻪﻫﻤﻮاره ﻫﻮادران ﺑﺴﻴﺎري در اﻗﺼﻲ ﻧﻘﺎط ﺟﻬﺎن داﺷﺘﻪ و دارد، ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮز ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮد را در اﻳﻦ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻴﺎورده اﺳﺖ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ آﺳﻴﺎ و ﺧﺎورﻣﻴﺎﻧﻪ در آﻳﻨﺪه ﺻﻨﻌﺖ ﭼﺮم و ﻧﻘﺶ ﻋﻤﺪه ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان و ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ زﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎي ﻧﺴﺒﻲ ﻛﺸﻮرﻣﺎن از ﺟﻤﻠﻪ آب و ﻫﻮاي ﻛﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻲ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﭘﺮورش اﻧﻮاع دام و ﻓﺮاﻫﻢ ﺑﻮدن ﻣﻮاد اوﻟﻴﻪ ﻣﺮﻏﻮب ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﺻﻨﻌﺖ ﭼﺮم و ﻧﻴﺮوي اﻧﺴﺎﻧﻲ و اﻧﺮژي وﻋﻼوه ﺑﺮآن ﻧﺰدﻳﻚ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻳﻜﻲ دﻳﮕﺮ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺗﻮﻟﻴﺪ دام ﻧﻈﻴﺮ ﻛﺸﻮرﻫﺎي آﺳﻴﺎي ﻣﻴﺎﻧﻪ و ﺟﻤﻬﻮري ﻫﺎي اﺳﺘﻘﻼل ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺷﻮروي ﺳﺎﺑﻖ اﻳﻦ ﺻﻨﻌﺖ را ﻣﻲ ﺗﻮان ﻳﻜﻲ از ﺻﻨﺎﻳﻊ ﻣﻄﺮح ﺑﻪ ﺣﺴﺎب آورد .
 
 



   اخبار | News



web stats analysis